وارد شدن
مرام مجما را تقویت انکشاف جامعه مدنی متنوع، کثرت گرا، جامع و متحد تشکیل میدهد.

جامعه مدنی چیست؟

جامعهء مدني فرهنگ سازش براي توافق است، اين جامعه قانونمند رابطهء حكومت با مردم و روابط افراد با حكومت را تنظيم ميكند.

ارزیابی

ویب سایت جدید مجما را چگونه ارزیابی میکنید؟

عالی - 60.9%
خوب - 26.1%
متوسط - 4.3%
ویب سایت قبلی بهتر بود - 8.7%

Total votes: 23

اشتراک

برای دریافت مجله جامعه مدنی اشتراک نمائید!
captcha

ساحات تحت پوشش

تعداد بازدیدها

امروز
دیروز
این هفته
هفته گذشته
این ماه
ماه گذشته
مجموع
609
839
5497
2688263
14715
18901
2699596


عاصی از فاکولته ء زراعت دانشگاه کابل گواهینامه ء لیسانس دارد.
او در دوران آموزش دانشگاهی  خود با عظیم هراتی  شاعر و فرهاد دریا آواز خوان آشنا شد که بعداً این آشنایی به دوستی استواری بدل شد که این دوستی در شکل گیری شخصت ادبی او تاثز مهمی برجای گذاشت .
در دههء هشتاد  عاصی دیگر به شاعر پر آوازه ِیی بدل شده بود و در همین زمان فرهاد دریا آواز خوان محبوب افغانستان بر شما زیادی ازشعر های او آهنگ ساخت و آنها را در رادیو  و تلویزیون کشور اجرا کرد.  این امر  شعر های عاصی را در آواز دریا تا دور دست های کشور برد.
عاصی در یک دهه  شاعری خود هشت گزینه ء شعری  به نشر رساند این در حالیست که  هشت گزینه ء شعری دیگر آماده ء چاپ داشت .  او را می توان  یکی از پر سرا ترین شاعر در ادبیات معاصر افغانستان به شمار آورد . شعر او بیشترینه به جریان دریای زادگاهش پنجشیر شباهت دارد . پر از غریو و پر از پرخاش .  ستیزه گر و گاهی هم ویرانگر .  گاهی این ستیزه و پرخاش  چنان اوج می گیرد که  دیوارهای  معیار ها و موازین سنتی  در هم می شکند . شعر عاصی شعر متعارف نیست . مانند یک دهاتی صادق است که می توان به آسانی  محبت و نفرت او را حس کرد.
عاصی شاعری را با سرایش دوبیتی  و بعداً غزل آغاز کرد ،  علاقمندی او به  دوبیتی و غزل  چنان بود که  تا آخرین روز های زنده گی با شور و شیدایی   به سرایش در این دو فورم ادامه داد . این در حالیست که اوبا سرعت به حوزه ء شعر نیمایی و از آن جا به شعر سپید رسیده بود .   هر چند بخش بیشتر سروده های عاصی شعر در اوزان  نمیایی و شعر سپید است با این حال آثار  او در فورم غزل و مثنوی به میزانی است که می توان  او را یکی از برحسته تر غزلسرایان و مثنوی سرایان  در ادبیات معاصر فارسی دری دانست .
به کشف خویش برون آی
 
اگر به خاطر گلهای سرخ می خوانی
                                    برون برای برون
وگر برای درختان سرو  می رقصی
                                               به بام بالا شو
به زیرخانه صدای جنون نمی گنجد
و نعره های بلند
همیشه از جگر دشت می  شوند آغاز                                                                     
وگر برای دروغ از کمر دو تا شده ای
                                           نجابتی دریاب
از آن زنانی که
جوانی و تن خود را به نام عشق
                                      نه بهر گرسنه گی
سر رهء من و تو
مهار ساخته اند
برای آیینه عوض شدن
                     سر و صورت عوض نمی گردد!
 
 
 
ملت من
 
این ملت من است که دستان خویش را
بر گرد آفتاب کمربند کرده است
این مشت های اوست  که می کوبد از یقین
دروازه های بسته ء  تردید قرن را
ایمان بیاوردید
تنها ترین پیامبر
اینک
ملتم 
با آیه های چشم خدا قد کشیده است
این ملت من است که تکرار می شود
با نام انسان
با واژه ء عشق
این اوست
             اوست
                         اوست
که  شیپور هاش را
شیپور های فتح پیام آشناش را
 آورده در صدا
بیدار می کند
 هشدار می دهد

پرتو نادریپرتو نادری
نویسنده: پرتو نادری

پرتو نادري فرزند عبدالقيوم پرتو  به سال   1331 خورشيدي  برابر با (1953) در دهکده ء  به نام جر شاه بابا در ولسوالي  کشم ولايت بدخشان   ديده به جهان گشود .
اودوره ء ابتدايي و  ميانه  را در زادگاه خود تمام کرد ، بعداً به کابل آمد و دورهء ليسه را در  دارالمعلمين اساسي  کابل با نمرات بلند  به پايان آورد.
 چنان که او توانست امتياز اشتراک در  امتحان ورودي دانشگاه را به دست آورد . چنین بود که  به سال   1350 خورشيدي  به دانشکده ء ساينس  دانشگاه  کابل راه يافت و به سال 1354 از رشته ء زيست شناسي ( بيو لوژي) اين فاکولته دانشنامه ء ليسانس به دست آورد .... ادامه


Facebook

Twitter